Het werk van Ciprian Tomita

Capture

Het werk van Ciprian Tomita
André Muit

1) Je bent sinds 1998 werkzaam in onze organisatie; waarom koos je voor Asociaţia Betania?

Mijn keuze om in de sociale dienstverlening te werken komt vooral voort uit het feit dat mijn beide ouders doofstom zijn. Ik had over Betania gehoord en over de mooie dingen die daar gebeuren. Geen woorden maar daden, dat sprak mij erg aan. Deze positieve dingen versterkten mijn wens om een baan te krijgen bij Betania. Daar komt nog bij dat in die tijd Betania mensen aannam op kwaliteiten en karakter, niet met steekpenningen, zoals bij de meeste instellingen en organisaties gebeurde. Daarmee wil ik zeggen dat André, tegen de stroom in, een weg heeft geopend die andere instellingen als snel volgden. Hij geloofde in mij, ik ben begonnen als vrijwilliger en later kon ik in vaste dienst komen.

2) Je was eerst directeur van dagverblijf ’Betania’, nu ben je verantwoordelijk voor het ‘Bureau voor Sociale Raad en Bijstand’ dat hulp biedt aan de allerarmsten. Kunnen we zeggen: de juiste persoon op de juiste plaats?

Het is voor mij moeilijk om te beoordelen of ik de juiste persoon op de juiste plaats ben. Die constatering laat ik maar aan anderen over. Ik probeer mijn talenten die God mij gaf te gebruiken om mijn naasten zo goed als mogelijk te helpen. Het is heel belangrijk dat je goed voorbereid bent, zowel lichamelijk als geestelijk. Dat betekent ook dat je goed moet weten wat maatschappelijk werk en psychologie inhoudt. Daarnaast is het ook belangrijk om wat medische en pedagogische kennis in huis te hebben. Je moet je kunnen inleven in de moeilijke situaties waarmee we te maken hebben en daarmee op de juiste ‘golflengte’ zien te komen met mensen die hulp vragen en dat zo hard nodig hebben.

3) Wat zijn de kenmerken van het Bureau voor Sociale Raad en Bijstand?

Het belangrijkste kenmerk is wel dat we kunnen zeggen dat we een soort‘112’ op sociaal gebied zijn. In de context dat andere instellingen mensen doorsturen of veel te lang laten wachten, is er bij ons een infrastructuur opgezet. Ik herhaal maar weer dat één van de speerpunten van André is, dat de verzoeken om hulp snel en efficiënt goedgekeurd worden, vooral als er urgentie is. Andere belangrijke kenmerken zijn:

– Beoordelen van en hulp aan mensen die op straat leven en geen woning hebben.
– Medische hulp aan mensen zonder onderdak.
– Materiële hulp aan de allerarmste gezinnen, voedsel, medicijnen en producten voor persoonlijke verzorging.
– Faciliteren en ondersteunen bij het zoeken en het vinden van een baan.
– Zorgen dat kinderen uit de families onderwijs volgen.
– Ondersteuning bij geweld in de familie, mensenhandel en gevangenen die vrij komen.
– Verstrekken van hulpmiddelen, rolstoelen, krukken, bedden, et cetera.
– Financiële hulp bij urgente problemen, zoals brand, studiebeurzen, sterfgevallen
en ernstige medische zaken.
– Het integreren van mensen in de maatschappij.
– Organiseren van activiteiten voor kinderen en aantrekken van vrijwilligers.

4) Met welke categorie van onze cliënten werk je het liefst?

We werken met eenoudergezinnen, wezen, weduwen, gevangenen, personen met beperkingen, jongeren, ouderen, kinderen en hun ouders. Ik heb geen voorkeur voor een bepaalde categorie. Het is voor mij belangrijk om de persoon, het gezin, een stap verder te helpen. Sommigen van hen komen zo ver dat ze op hun beurt anderen helpen die ook in moeilijke omstandigheden leven. Dat is de kracht van het voorbeeld. Ik bezoek de gezinnen of personen graag om zelf te zien in welke omstandigheden de mensen leven en om zodoende ook de situatie goed te kunnen beoordelen. Ik vind vooral voldoening, als ik het zo mag zeggen, in het bezoeken van mensen in het ziekenhuis, het bezoeken van gevangenen en zieke mensen thuis, maar ook het contact met de mensen die op straat leven in wijken waar het niet ongevaarlijk is. Ik wil wel benadrukken dat ik van de leiding van Betania alle vrijheid krijg om deze activiteiten te kunnen doen. Dat is iets waarvoor ik heel dankbaar ben.

5) Maar de volgende zin af: Ik ben pas echt tevreden als……………

Ja, precies…. Ik ben pas echt tevreden als ik de kinderen zie die 5 of 10 jaar geleden niets te eten hadden, geen mogelijkheid hadden om naar school te gaan, geen geld voor medicijnen hadden, et cetera, en nu een veel beter leven hebben. Ze werken, ze hebben nu hun eigen gezin en helpen op hun beurt nu ook anderen. Sommigen van hen sturen regelmatig een brief of email om hun dank en waardering uit te spreken voor de ondersteuning die ze kregen.

6) Vertel ons eens over een mooie en recente ervaring.

Vorig jaar (2016) kwam er een man van 23 jaar bij me, doorgestuurd door het ziekenhuis van Buhusi. Hij woonde bij zijn oma (die hartpatiënte is), zonder verwarming en elektriciteit. Ze hadden zelfs geen eten. Ik ging bij hen op bezoek om te kijken wat er aan de hand was. Een verschrikkelijke ervaring! Alles was bevroren en zelfs dekens om wat warmer te worden waren er niet. Ik kwam er al snel achter dat de jongeman een ernstige vorm van diabetes had en geen insuline had.

Bij een volgend bezoek was de situatie zó ernstig dat het levensbedreigend werd. Hij wilde geen enkele vorm van hulp meer en wilde zo snel mogelijk sterven. Ik hoorde dat zijn moeder in Griekenland werkte en haar zoon, deze jongeman dus, weggestuurd had omdat hij zelfmoord wilde plegen. 4 keer heeft hij geprobeerd zelfmoord te plegen. Eén van de keren in Griekenland, toen hij zijn handen en voeten vastbond en om 4 uur ’s morgens van een brug sprong. Aanwezige vissers zagen het gebeuren en konden hem met een roeiboot op het laatste moment uit het water halen. Hij werd opgenomen op een psychiatrische afdeling: “ernstige depressie”. En uiteraard een lijst met medicatie waarvoor geen geld was.

Hoe meer ik met hem sprak, hoe beter onze relatie werd, en al snel vertelde hij mij over zijn jeugd en de relatie met zijn moeder, door wie hij altijd afgewezen werd. Ze zei: “je bent nergens goed voor en je gaat niets bereiken!” Deze woorden hebben hem ernstig beschadigd; het werd een gesloten jongen die alleen nog maar de dood wenste. Wekelijks is hij nu te vinden binnen Betania, er is een vriendschap opgebouwd en langzaam zien we hem weer lachen en genieten! Op dit moment krijgen zowel hij als zijn oma materiële hulp. Hij werkt soms als vrijwilliger en is begonnen met het maken van computerprogramma’s waarmee hij zijn eerste, kleine, inkomen begint te verdienen. Het oude is voorbijgegaan, ziet, het is alles nieuw geworden (2 Korinthiërs 5 vers 17). Ook heeft hij nu insuline voor zijn diabetes. Ik ben heel dankbaar hoe God deze dingen heeft veranderd: van zeer zorgwekkend naar zeer goed.

7) Misschien ook een verdrietige ervaring?

Ja, een familie in extreem arme omstandigheden met 6 minderjarige kinderen. Er werd hulp gevraagd voor het zoontje van 10 jaar met een hersentumor. De operatie moest plaatsvinden in het ziekenhuis van Iaşi. De doktoren gaven weinig kans van slagen. De situatie was zeer ernstig. In samenwerking met André besloten we de financiële hulp met spoed toe te kennen. De jongen overleed op de operatietafel. We probeerden hoop te hebben tot de allerlaatste strohalm toe. We waren zeer betrokken bij deze familie en weer was er hulp nodig voor de begrafenis. Het was vooral verdrietig om te zien dat de priester heel veel geld vroeg om de jongen te begraven. Onder druk konden we het uiteindelijk oplossen met de begrafenis. Een pijnlijke ervaring voor de familie maar ook voor ons.

8) Wat wil je de lezers van de HCR Nieuwsbrief nog vertellen?

Beste lezers van de HCR-Nieuwsbrief, In de huidige sociaal-economische situatie, of we nu in Nederland of in Roemenië zijn, wil ik vragen om niet te vergeten dat God, in Zijn soevereiniteit, alles in Zijn handen heeft! Blijf sterk en standvastig in het ge loof van onze Heere Jezus Christus. Hij heeft ons alles gegeven en wil ons gebruiken voor de hulp aan de armen, wezen, weduwen, zieken en mensen zonder enige hoop! God ziet het hart aan en blijft trouw aan het werk dat Hij begon. Het werk dat u steunt en dat zo hard nodig is!

Persoonlijk heb ik andere mogelijkheden en veranderingen van werk afgewezen, inclusief
als voorganger van een gemeente. Er is nog zoveel te doen binnen de HCR en Betania, en ik wil loyaal blijven aan deze organisatie die het leven van duizenden mensen veranderd heeft!

We zijn samengesteld uit het lichaam van Christus. Het maakt niet uit waar we zijn op deze planeet. Een ieder van ons wordt aangespoord om met liefde het plan uit te voeren dat God voor ons heeft. ( Romeinen 12 vers 1 – 8). Onze Schepper heeft een ieder van ons grote en bijzondere gaven gegeven. Die gaven moeten we maximaal gebruiken, zodat we aan het einde van ons leven geen spijt krijgen dat we zoveel meer hadden kunnen doen tot eer van Zijn Naam en dat niet deden! Laten we dankbaar zijn voor het grote voorrecht dat we met z’n allen mogen werken voor Zijn Koninkrijk.

Voor mij is het een voorrecht te mogen werken bij Betania in Bacău, samen met het team, maar ook samen met u! Heel veel dank voor alle steun die we krijgen en ik hoop dat we ook in de toekomst op uw steun kunnen rekenen voor de mensen die dit zo hard nodig hebben.

Ik wens u allen een jaar met geestelijke en materiële zegeningen.

Kooiker Installatie BV

Fortune - kennis in koffie



Lilycards

Brussaars Hoveniers & Tuinarchitectuur